Cherimoya, alles over de Peruaanse vrucht: smaak – gezond – hoe te eten

In Peru heb ik kennis gemaakt met de cherimoya. Volgens mij is het de lekkerste vrucht die er is. Alleen het eten van de cherimoya kan lastig zijn, maar als je weet hoe dan kan je alleen maar genieten.

De cherimoya is de lekkerste vrucht van Peru. Met een groene dunne schil en het witte vruchtvlees met de grote zwarte pitten is deze vrucht goed herkenbaar. Toch wordt hij wel met de guanabana door elkaar gehaald. Qua uiterlijke wijkt alleen de schil van de guanabana af van de cherimoya. De smaak van de cherimoya is als een romig zoet snoepje. Naast dat dit fruit lekker is is hij ook extreem gezond. Door het eten van deze vrucht vertraag je het verouderingsproces. In Peru weten ze dit al veel langer. De oorsprong van de bomen (Annona cherimola) ligt in de valeien van het Andes gebergte. Dus in Peru vind je de lekkerste cherimoyas. 

Lees hier alles over de lekkerste vrucht van Peru, de cherimoya. Na het lezen zal je vast trek hebben in deze vrucht.

Wat een cherimoya is

De cherimoya is de lekkerste vrucht van Peru. Hij is nog lekkerder dan de lucuma, wat een andere erg typische vrucht uit Peru is. Lees hier op deze website meer over de lucuma.

Maar nu weer terug naar de cherimoya, die in Peru chirimoya wordt genoemd. De cherimoya is een grote vrucht. Vaak is de vorm van deze vrucht hartvormig.

De schil van de cherimoya is groen met wat donkere plekken. Soms wordt deze vrucht hierdoor verwisseld met de guanabana, wat nog een andere Peruaanse vrucht is. De binnenkant van de vruchten ziet er ook hetzelfde uit. Het enige duidelijke verschil zit hem wel in de schil. De schil van de cherimoya is gladder. Op de schil van de guanabana zitten kleine uitstulpingen.

Cherimoya

Bron: whyunlike.com

Een ander kenmerk van de schil is dat de cherimoya een dunne schil heeft. Hierdoor is dit fruit niet goed transporteerbaar en vooral niet voor lange afstanden. Daarom wordt de cherimoya nauwelijks in Nederland verkocht.

Binnen in de schil zit veel wit vruchtvlees met grote zwarte pitten. Het vruchtvlees is in dit fruit verdeeld in partjes. Per partje zit een grote zwarte pit.

Hoe een cherimoya smaakt

Volgens vele websites is de smaak een mengeling tussen ananas, aardbei en mango. Nu heb ik vele cherimoya’s gegeten en die smaak die er op die websites wordt beschreven. Het heeft namelijk een aparte smaak.

De smaak van een cherimoya is erg zoet. Daarom smaakt dit fruit naar een een soort snoepje. Eigenlijk smaakt het beter dan een snoepje. En het vruchtvlees heeft een romige textuur. Ook dat maakt deze vrucht erg lekker.

Maar uiteindelijk is het natuurlijk beter om de cherimoya zelf te proeven. Wanneer je in Peru bent zou ik je adviseren om zeker een cherimoya te proeven. In Peru zijn ze in ieder geval een stuk lekkerder dan in Nederland.

De juiste manier om een cherimoya te eten

Maar dan is er nog een belangrijke vraag. Hoe eet je een cherimoya? En dat is een goede vraag, want daar zijn veel verschillende manieren voor, maar er is er natuurlijk één de beste.

Ten eerste moet ik vertellen, wat je absoluut niet moet doen. En dat is dat je absoluut geen mes moet gebruiken. Wanneer je een cherimoya doorsnijdt dan oxideert het vruchtvlees namelijk snel. Dit komt doordat je dwars door de partjes heensnijd, waardoor de het vruchtvlees direct in aanraking komt met de lucht.

Dus je moet de cherimoya in tweeën breken. Dit is makkelijk te doen, wanneer de vrucht rijp is. Je kan voelen of de vrucht rijp is door lichtjes in de vrucht te drukken. Wanneer je zachtjes in de cherimoya kan drukken dan is de vrucht rijp. Als je hiermee de schil beschadigd, dan is de vrucht eigenlijk al te rijp.

In tweeën gebroken cherimoya

Bron: Veritable Vegetable

Zelf vind ik dat je fruit met de handen moet eten. Je eet een banaan of een mandarijn ook alleen met de handen. Een cherimoya is ook goed met de handen te eten. Nadat de cherimoya is gebroken kan je de partjes zo uit de vrucht pakken en opeten.

Waar je wel moet opletten is dat je de pitten niet moet opeten Hier zitten namelijk akaloïden in. Deze moet je dus uitspugen. In Peru worden de pitten wel gebruikt in de Andes.

Ten eerste is het een natuurlijke insecticide. Hierdoor kunnen de lokale boeren hun gewassen beschermen. Daarnaast worden door de medicijnmannen in Peru ook de pitten van de cherimoya gebruikt. Dit is vaak als reinigingsmiddel voor het lichaam. Bij het eten van deze pitten gaat men namelijk braken of krijgt men diarree.

Dus zolang je de pitten van de cherimoya niet op eet, dan kan je gewoon genieten van deze enorm lekkere Peruaanse vrucht.

Hoe gezond een cherimoya is, inclusief het aantal colorieën

De cherimoya is een gezonde vrucht. En dat is nog een reden om hem te proeven en te eten. Er zitten niet veel calorieën in. Het zijn maar 75 kcal per 100 gram.

De overige voedingswaarden per 100 gram cherimoya zijn:

  • Calcium: 10 mg
  • Koper: 0,069 mg
  • Ijzer: 0,27 mg
  • Magnesium: 17 mg
  • Mangaan: 0,093 mg
  • Fosfor: 26 mg
  • Zink: 0,16 mg
  • Vitamine A: 5 IU
  • Folaten: 23 µg
  • Niacine: 0,644 mg
  • Panththeenzuur: 0,345 mg
  • Pyrodozine: 0,257 mg
  • Riboflavine: 0,131 mg
  • Thiamine: 0,101 mg
  • Vitamine C: 12,6 mg
  • Vitamine E: 0,27 mg

Dit zijn hoge voedingswaarden voor met name de verschillende vitamines. Daarom is de cherimoya ook zo gezond. Door de hoeveelheid vezels houdt deze vrucht het spijsverteringssysteem gezond en houdt het de bloedsuikerspiegel op niveau.

Maar daarnaast is de cherimoya ook goed voor de huid. Door de hoge hoeveelheid vitamine C wordt er collageen in de huid aangemaakt. Collageen zorgt ervoor dat de huid elastischer is. En dat zorgt weer voor minder rimpels. Daarnaast vertraagd het de vorming van pigmentvlekken.

Het eten van cherimoya gaat dus eigenlijk veroudering tegen. En dat is nog niet alles. Want er is meer. Dit fruit is namelijk ook goed voor het haar. Om nog maar even bij het tegengaan van het verouderingsproces te blijven kan ik je vertellen dat de koper in de cherimoya voorkomt dat je vroegtijdig grijs wordt.

Daarnaast voeden magnesium, zink, ijzer en vitamine C het haar. Hierdoor groeit het beter.

Kortom mocht je de cherimoya niet willen eten, omdat hij lekker is, dan moet je deze vrucht eten, omdat hij erg gezond is. En als dat nog niet genoeg is blijf je door het eten van dit fruit jonger. Genoeg redenen dus om deze vrucht te proeven tijdens je reis door Peru.

De cherimoya plant

De plant van deze vrucht

Deze vrucht groeit aan een tropische plant met de Latijnse naam Annona cherimola. Deze struik kan wel 9 meter worden. Ook is er deze plant er in de vorm van een boom.

Cherimoya boom

Bron: Iplantz

Op de foto heeft de boom bladeren. Maar in droge tijden kan de boom zijn bladeren verliezen. De bladeren zijn langwerpig. Ze zijn maximaal zo’n 15 cm lang. En ze hebben een breedte van ca. 10 cm.

Cherimoya bladeren

Bron: Iplantz

Op de bovenstaande foto kan je goed de langwerpigheid van de bladeren zien. Ook een ander kenmerk is goed te zien. Zo zitten de bladeren niet in clusters aan de stelen, maar één voor één. En zoals je ook kan zien zitten ze om en om aan de stengel, dus dan links en dan rechts.

Net als de cherimoya vrucht zijn de bloemen erg kenmerkend voor deze boom.

Cherimoya bloemen

De bloemen bestaan uit 6 geelachtige bloembladen. Deze bloembladen zitten in twee lagen. De eerste laag is de buitenste laag en bestaat uit drie vlezige bloembladen met een lengte van ongeveer 3,5 cm. Deze bloembladen hebben paarse spikkels.

Daarbinnen zit de tweede laag bloembladen. Deze zijn kleiner en de vorm is ovaal of driehoekig. Soms komt deze laag niet voor. Deze laag bloembladen is dan ook rudimentair.

De bloemen kunnen zowel solitair of gegroepeerd voorkomen.  De kelk van de bloem bestaat uit drie donkergroene kelkblaadjes. Deze zijn maar 2 tot 4 mm en zijn vierkant van vorm.

Groeivoorkeur van deze plant

Van nature groeit deze plant in de hooglandvalleien van het Andes gebergte. En natuurlijk hoort Peru daar ook bij. Deze valleien in het Andesgebergte liggen op een hoogte van 1500 tot 2000 meter boven zeeniveau. Ook hebben deze planten voldoende zon nodig. Ze groeien het beste bij een temperatuur van rond 20 °C, die in het gehele jaar vrijwel gelijk is.

Natuurlijk heeft de cherimoya plant ook water nodig. De plant groeit het beste bij een jaarlijkse neerslag van 800 tot 1000 mm. De bodem moet een hoog zandgehalte hebben en licht zure eigenschappen. De pH waarde ligt het beste tussen de 5 en 6,5.

Tegenwoordig wordt de cherimoya plant ook op andere plaatsen dan het Andes gebergte verbouwd. Zo komen er nu planten voor rond het Middellandse zee gebied en in China.

Echter de lekkerste vruchten komen nog altijd uit de valleien van het Andes gebergte.